przykłady ankiet Edukacja

Skala postaw rodzicielskich

  • 1. Proszę określić w jakim stopniu poniższe stwierdzenia odnoszą się się do Pana/i poglądów i zachowań w stosunku do swojego dziecka. *

    Można udzielić jednej odpowiedzi w wierszu.
    zdecydowanie taki/a jestem i tak się zachowuję raczej taki/a jestem i tak się zachowuję mam wątpliwości, czy taki/a jestem i tak się zachowuję raczej taki/a nie jestem i tak się nie zachowuję zdecydowanie taki/a nie jestem i tak się nie zachowuję
    Mam poczucie, że gdy moje dziecko ma jakiś problem lub czegoś się obawia, to poszukuje kontaktu, bliskości ze mną.  
    Ciągle staram się kontrolować moje dziecko, aby postępowało zgodnie z moimi życzeniami.  
    Pozwalam mojemu dziecku samemu uczyć się radzenia sobie w różnego typu sytuacjach.  
    Łatwo tracę cierpliwość w postępowaniu z dzieckiem.  
    Staram się ciągle chronić moje dziecko przed trudnościami czy kłopotami.  
    Często spędzam czas z moim dzieckiem i chętnie nawiązuję z nim kontakt - bawię się, rozmawiam.  
    Często prawię mojemu dziecku "kazania" na temat tego, jak się zachowuje.  
    Zgadzam się z tym, że moje dziecko w pewnych okolicznościach, w zależności od wieku, może samodzielnie dokonywać wyborów.  
    Gdy jestem zdenerwowany/a, to trudno mi przewidzieć, jak się zachowam w stosunku do swojego dziecka.  
    Niepokoję się, gdy nie wiem, co w tej chwili robi moje dziecko.  
    Jestem szczerze zainteresowany/a sprawami mojego dziecka.  
    Daję do zrozumienia mojemu dziecku, kto "rządzi" w naszym domu.  
    Uważam, że nie kontroluję swojego dziecka na każdym kroku.  
    Często mi się zdarza, że za to samo przewinienie daję mojemu dziecku rożne kary.  
    Jeśli dziecko nie jest pod moją opieką, bardzo niepokoję się o nie.  
    Musze przyznać, że bardzo często myślę o swoim dziecku.  
    Wymagam od dziecka bezwzględnego posłuszeństwa.  
    Uważam, że mam i w przyszłości będę miała zaufanie do swojego dziecka.  
    Na to samo przewinienie mojego dziecka reaguje różnie - nie reaguję, wymierzam karę, krzyczę.  
    Jako rodzic zachowuję się ciągle tak, jakby moje dziecko było nadal małe i bezradne.  
    Poświęcam mojemu dziecku wiele czasu i uwagi, wtedy gdy potrzebuje pomocy.  
    Moim zdaniem dziecko nie ma prawa mi się sprzeciwiać.  
    Akceptuję to, że nie wszystko muszę widzieć i wiedzieć, a moje dziecko ma swoje tajemnice,  
    Moje dziecko musi uważać, żeby mnie czymś nie zdenerwować.  
    Chciałbym/łabym zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi moje dziecko.  
    Spędzanie czasu z moim dzieckiem sprawia mi dużą przyjemność.  
    Moje dziecko powinno wiedzieć, że to ja mam zawsze rację.  
    Nie robię większego problemu z tego, że czasem nie rozumiem swojego dziecka.  
    Wysokość kary jaką wymierzam dziecku często zależy od mojego nastroju.  
    Często wydaje mi się, że żyję jedynie dla mojego dziecka.  
    Staram się często dawać mojemu dziecku do zrozumienia, że je kocham.  
    Próbuję sprawić, aby dziecko postępowało zgodnie z postawionymi przeze mnie wymaganiami.  
    Myślę, że nie jest potrzebne ciągłe kontrolowanie dziecka.  
    Gdy jestem zdenerwowany/a to karzę swoje dziecko bardziej surowo.  
    Niepokoję się często o swoje dziecko, tak jakby wciąż było małe i bezradne.  
    Często uśmiecham się do swojego dziecka.  
    Pouczam swoje dziecko często na temat tego, jak powinno postępować.  
    Gdy moje dziecko jest uparte, to staram się je zrozumieć, bo nie zawsze to ja mam rację.  
    Często mówię do mojego dziecka podniesionym tonem.  
    Martwię się, że moje dziecko może sobie nie poradzić w życiu w wielu sytuacjach.  
    Staram się być prawdziwym przyjacielem dla mojego dziecka.  
    Daję do zrozumienia dziecku, że to ja wiem najlepiej, co jest dla niego dobre, a co złe.  
    Nie wymagam, aby moje dziecko teraz lub w przyszłości ze wszystkiego mi się zwierzało.  
    Gdy miewam zły dzień, to krzyczę na swoje dziecko bez wyraźnego powodu.  
    Kiedy moje dziecko przebywa poza domem, boję się, że coś mu się stanie.  
    Gdy moje dziecko zwraca się do mnie ze swoimi problemami, staram się mu pomóc, aby poczuło się lepiej.  
    Często upominam moje dziecko, jeżeli robi coś nie tak, jak mu kazałem/am.  
    Rozumiem i akceptuję to, że dziecko w miarę dorastania ma prawo do podejmowania samodzielnych decyzji.  
    Mam zmienne nastroje, więc moje dziecko może mieć problemy ze zrozumieniem jaki/a jestem.  
    Ciężko mi pogodzić się z tym, że moje dziecko jest coraz bardziej dojrzałe i dorosłe.  
  • 2. Ile ma Pan/i dzieci? *

  • 3. W jakim wieku jest dziecko, którego dotyczy badanie? *

    q
ikona

Warto wiedzieć:

Skala postaw rodzicielskich to badanie rozpowszechniane zwykle w dwóch wersjach - skierowanej do ojców i matek. Każdy z kwestionariuszy zawiera 50 stwierdzeń diagnostycznych odpowiadającym pięciu postawom rodzicielskim: akceptacji-odrzucenia, nadmiernie wymagającej, autonomii, postawy niekonsekwentnej czy nadmiernie ochraniającej.

W narzędziu Webankieta istnieje możliwość stworzenia ankiety skali postaw rodzicielskich dostosowaną do potrzeb konkretnego badania. System umożliwia łatwą rozsyłkę zaproszeń do wypełnienia ankiety oraz automatyczne tworzenie raportów, np. z podziałem na wypowiedzi rodziców z rodzin wielodzietnych, samotnych matek itp.

Stwórz taką ankietę

Nie znasz Webankiety?

Webankieta to działający w przeglądarce program do tworzenia i analizy ankiet online.

Za pomocą prostych kreatorów stworzysz ankietę i wyślesz ją do swojej grupy odbiorców, np. klientów, pracowników lub dowolnej grupy społecznej.

Poznaj możliwości
widok interfejsu użytkownika